In deze blogpost onderzoeken we wat diffusie van innovatie betekent in de geografie.


Diffusie van innovatie is het proces waarbij cultuur, technologie of ideeën van één regio of sociale groep zich in de loop van de tijd verspreiden naar andere regio's of sociale groepen. De geografie erkent dat de verspreiding van innovatie een ruimtelijk en temporeel proces is en beschrijft het ruimtelijke verspreidingsproces in de tijd in drie fasen: generator, verspreider en diepe verzadiging. Tijdens de generatorfase worden innovaties overgenomen in regio's dicht bij de bron van de innovatie, terwijl innovaties niet worden overgenomen in regio's verder weg, wat resulteert in grote regionale verschillen in de mate waarin innovaties worden overgenomen. Tijdens de diffusiefase verspreidt de innovatie zich van de aanvankelijk ontvankelijke regio naar verder weg gelegen regio's. In de verdiepende, verzadigende fase vindt innovatieverspreiding plaats in alle regio's, ongeacht de afstand tot de oorspronkelijke bron, en verdwijnen de regionale verschillen in adoptiegraad geleidelijk.

De ruimtelijke verspreiding van een innovatie wordt beschreven door besmetting en hiërarchische verspreiding. Besmettelijke verspreiding wordt gekenmerkt door het buurteffect, dat stelt dat hoe kleiner de afstand tussen een innovatiebron en potentiële toepassers, hoe sneller de innovatie zich verspreidt. Hoe kleiner de afstand tussen de bron en de toepasser, hoe meer mogelijkheden er zijn voor face-to-face contact, dus de verspreiding van een innovatie wordt vooral gedreven door persoonlijke communicatie in plaats van massamedia. Aan de andere kant wordt hiërarchische verspreiding gekenmerkt door het hiërarchie-effect, waarbij hoe groter de stad, hoe beter de verspreiding van de innovatie. Hiërarchische verspreiding zorgt ervoor dat innovaties zich verspreiden van grotere naar kleinere steden. In de echte wereld kunnen besmetting en hiërarchische verspreiding echter tegelijkertijd voorkomen. Bijvoorbeeld, een innovatie die ontstaat in een grote stad kan zich verspreiden naar een grote stad ver weg, terwijl ze zich tegelijkertijd verspreidt naar de kleine en middelgrote steden rondom de grote stad.

Het aantal gebruikers van een innovatie verandert in de loop van de tijd. Aanvankelijk groeit het aantal adopters langzaam, maar op een gegeven moment begint het snel te groeien en verzadigt het uiteindelijk. Dit komt doordat individuele adopters verschillen in de timing van hun adoptie. Innovatie adopters worden verdeeld in vier groepen op basis van de chronologische volgorde waarin ze een innovatie adopteren: een klein aantal innovators, die als eerste een innovatie adopteren; een groot aantal early adopters, die een innovatie adopteren na een periode van overleg; een groot aantal late adopters, die een innovatie adopteren nadat ze gezien hebben dat anderen het adopteren; en een klein aantal laatkomers, die terughoudend zijn om nieuwe dingen te proberen en een innovatie pas lang na het feit adopteren.